Runanubandhachya - Pandit Kumar Gandharva

This Marathi song is one of the timeless romantic songs. 
- Simple yet complex.
- Spiritual yet lively like everyday life
- Structured in Pandit Kumar Gandharva's classical nature yet flowing like a free waterfall
This song takes me in a different mindscape every time I hear. 

Panditaji is known for the formless (nirguna) devotional (bhajan). But do you also feel that the boundary between the love for beloved and Beloved appear to fade in this song. A step further, he and his beloved both are completely surrendered in that Nirguna - and they sing together with utter love for each other.

I hope you enjoy this!

from Ukidave.Shuchita's youtube channel.




ऋणानुबंधांच्या जिथून पडल्या गाठी

भेटीत तुष्टता मोठी



त्या कातरवेळा थरथरती कधि अधरी

त्या तिनिसांजा त्या आठवणी त्या प्रहरी

कितिदा आलो, गेलो, जमलो

रुसण्यावाचुनि परस्परांच्या कधी न घडल्या गोष्टी



कधि तिने मनोरम रुसणे

रुसण्यात उगीच ते हसणे

म्हणून ते मनोहर रुसणे

हसणे, रुसणे, रुसणे, हसणे

हसण्यावरती रुसण्यासाठी, जन्मजन्मिंच्या गाठी



कधि जवळ सुखाने बसलो

दुःखात सुखाला हसलो

कधि गहिवरलो, कधि धुसफुसलो

सागरतीरी आठवणींनी वाळूत मारल्या रेघा

जल्मासाठी जल्म जल्मलो, जल्मात जमली ना गट्टी





गीत - बाळ कोल्हटकर

संगीत - वसंत देसाई

स्वर - पं. कुमार गंधर्व ,  वाणी जयराम

नाटक - देव दीनाघरी धावला

राग - पहाडी





****

सरी शब्दांच्या

शब्दांच्या सार्या लाटांवरी 
अबोल धारा शांत सरी 

वेचीत वाळूत शंख शिंपले उडेल वाटे वारा शुभ्र 
अंग उन्हाने आत पाहावे अश्या नितळ  या दिशा निरभ्र 

फुलत रंगात रंगीत रंगत, बहरू पाहे गंध जरी
कानोकानी, रानोरानी, गर्जे वाणी प्रहरी प्रहरी 

निरभ्र आभाळ, ओमकार गर्जत, झरझर झरा ताल धरी 
टपटप मेति गाणी गाती, बहरून आल्या लहरी लहरी 

घंटानादे नाद कोंडला, मृदुंग वेणा मग्न हरी रोमरोमी,
रामी विश्रामी, कुठले शब्द, कसली वाणी 

शब्दांच्या सार्या लाटांवरी अबोल धारा शांत सरी 

शुचिता 

प्रवास

एका पिवळ्या जंगलात
एक वाट दोन दिशांना जाऊ पाहते
पण मी  मात्र केवळ
एकच मार्ग चालू शकते

आभाळ थोड जास्त निळ
खोली रानाची जणू जास्तच खोल
कोणती निवडावी वाट आज
उद्याची किंमत आजचं मोल

एक झुळूक आली घेऊन रानाचे
सुगंध रानाच्या मातीची लाली
वाटेवरची उडाली पाने
सळसळीतुन एक जाग आली

एका दिशेने दूरवर, उतरणीवरून
उतरत, आभाळ दिसतंय स्वच्छ ठळक
पण दिखावा आभाळाचा दाखवत्ये दरी
का कापर खोलवर, नव्हतं कळत

दुसर्या दिशेने जवळूनच, ती वाट
वळत्ये लगेच, घनदाट रानच रान
नाही आडोसा, नाहीच कि उघड किरणांची
रान खर्या अर्थानी वाढलंय छान

मन्द वारा, भर दुपार, सोनेरी झाडं
आणि कवडसे सोनेरी, सोनेरीच गवत
सारं रसरशीत, सारं सच्च्य, मी देखील
पाय उचलला, रानाची सोबत

तो एक दिवस होतां
ती एक द्विधा होती
आज पहात्ये वळून मागे
सोनसळ भरल्या रानाची

- शुचिता

सोनेरी प्रवास 

मार्लीश उखाणे

heated-seats आणि हातात हात
- - - - - चा सहवास म्हणजे awesome थाट 
- - - - - च्या बरोबर - - - - - असली की
येऊ द्या कि थंडीची लाट



हिंदी सिनेमा पाहायला गेलो BRAMPTONला परवा
- - - - - मस्त आणि मी हि झकास, तुम्हीच काय ते ठरवा



पहिली स्यान्टा फे,  दुसरी बिमर, तिसरी फरारी
- - - - - लाजते तेव्हा दिसते लई भारी




आमच्या कार मध्ये माझा जानूच भरतो ग्यास
- - - - - च नाव घेते eagerly भरवून घास 



मेपलची पाने उडतात वार्यावर लाल लाल
- - - - - च्या बरोबर - - - - - करते धमाल 



इंडियाला जाऊ तेव्हा करतो मनोभावे पूजा
- - - - -  चे नाव घेऊन घेते मी रजा.



Rockies पर्वतावरा बर्फाच्या राशी,
- - - - -  चे नाव घेते - - - - -  च्या दिवशी



Dining Table वर काटा आणि चमचा 
.... चे नाव घेते आशिवाद आसुदे तुमचा




आवडतं आमचं RESTAURANT - CHIPOTLE
- - - - - च्या प्रेमात - - - - - चे पूर लोटले




अमेरिकेच्या FLAG वर STARS आहेत फिफ्टी
- - - - - म्हणतो मला स्वीट्टी



 Visit blogadda.com to discover Indian blogs

ओवी - स्त्री-दिनाच्या शुभेच्छा

पहिली माझी ओवी ग गावाच्या मातीला
सुगंधान पाहिलं नहाण पोरीच्या जातीला

दुसरी आली ओवी माझी आईसाठी मनात
हसता हसता राब राबुनि हसु ठेविले ओठात

पुढची बाई ओवी ग उन्हं रांगती अंगणी
मायेच्या किरणान उदंड दिलंय आजीनी

चवथी माझी ओवी ग विमानाची ऊडी ती
बहीण-बाई तुझी गाणी आली माझ्या संगति

पाचवी माझी ओवी ग मैत्रि माझी गुणाची
अंतराला कापुन जिने गाठ बांधली खुणेची

सहावी माझी ओवी ग शाळेसाठी गाऊ द्या
लिहिती झाले जिथे आता सुट्टीनंतर जाऊ द्या

सातवी माझी ओवी ग शेजारणिची आई ग
घरासारख घर जिने रहायाला दिलं ग

आठवी माझी ओवी ग अनोळखी बायांना
घरोघरी आनंदानी जपती ज्या घरांना

नववी माझी ओवी हा दिवा ठेवते शब्दांचा
बाई-च्या जळण्याला "तेवण" म्हणते शुचिता

नाही कोणी मोठा किंवा नाही कोणी लहान
जाण ठेवुनी जन्म जाऊदे हेच एक मागणं

- स्त्री-दिनाच्या शुभेच्छा -

हर्ष खेद ते मावळले - कवी - केशवसूत

आपण दूर राहातो पण एकत्र असतो, शब्द ऐकतो पण मन मोडतो, भक्ती आणि श्रद्धा यातले फरक तोलतो आणि जोडतो देखिल. रोजच्या सच्च्या आणि रसरशीत जीवनात आपण कोरडे का होतो बर? कदाचित आपल्या जाणीवा कामात इतक्या गुंतून गेल्या असतात कि काही सांगावंसं वाटाण राहून जातं. 

कामात गुंताण्यातला आनंद, संवेदना खोलवर जाण्यातला आनंद, झपूर्झा लागण, खोलवर बुडण्यातला आनंद, काही नसण्यमधला देखील आनंद आणि असण्यमधला देखील! 

किती तरी कविता आपल्या संवेदनशील मनाला आपल्या भाषेचा सुगंध त्यातल्या शब्दामधून दूर दूर वर पोहोचवतात.

अशी एक कविता जरी जगातली सुखदुख्ख बदलली असली तरीही चिरकाळ वाटते, म्हणून लिहिली 

हर्ष खेद ते मावळले,
हास्य निमाले / अश्रु पळाले;
कण्टकशल्ये बोथटली / मखमालीची लव वठली;
काही न दिसे दृष्टीला 

प्रकाश गेला / तिमिर हरपला;
काय म्हणावे या स्थितिला?
झपूर्झा! गडे झपूर्झा !

कवी - केशवसूत 

काय म्हणावे या स्थितिला / SHUCHITA UKIDAVE