Wednesday, December 5, 2007

सान्जवेळी रातराणी मोहरावी

सान्जवेळी रातराणी मोहरावी
मोहरोनी देहदेठी ती फुलावी

गात्र गन्धवून सान्जवेळी
रात्र पान्घरून सोनसळी
या नभाने आर्त हाक हाकारावी
सान्जवेळी रातराणी मोहरावी

दीप लखाखत सान्जवेळी
काळ जळू देई ही काजळी
नारायणी जन्मखूण सापडावी
सान्जवेळी रातराणी मोहरावी

चन्द्र चान्दण्यात चूर व्हावा
चिम्ब तलावात वितळावा
शहारती चन्द्रवेडी ती लव्हाळी
सान्जवेळी रातराणी मोहरावी

सूर दूरूनिया येती कानी
घुमे दाहीदिशात विराणी
भैरवी तू अखेरची आळवावी
सान्जवेळी रातराणी मोहरावी

शुचिता

2 comments:

yogi sakura said...

खरच.. मनातिल भाव शब्दांत व्यक्त करणे जरा अवघडच्...ब-याच ओळींमध्ये आठवणींचा स्पर्श आहे ...शब्दांचि अचुक placement .. भाषासौंद्र्य आणी रचना उत्तम.. कवयित्रींनी वाचकांना मेजवानी दिली हे काही सांगायचि आवश्यक्ता भासत नाहिये .. great work ... .. u shd keep doing such great creativity .. n keep making us to utter such words.. keep rocking .. YOGI

Shuchita said...

Yogi,

thanks for thoes encoraging words; yes bloging is about sharing the of joy, sharing of creativity and sharing of a collective sensitivity

thanks once agian