सोबत

सह्याद्रीच्या कडेकपारीतून घोन्गावणारा वारा, सुगरणीचे घरटे, तुळशी समोर तेवणारा नीरामय दिवा, गुढिमधल्या कदाची घट्ट वीण, मरुतीवरचा तेलकट शेन्दूर....

सर्वच गोष्टीन्चे आभार मानायला हवेत मला; कारण याच सर्व गोष्टीमधून कळले की "सोबत" काय असते....

केवढी सोबत, वाहून ओसन्डून गेलेल्या पागोळीची
वाट बघणार्या आईच्या न लवण्यार्या पापण्यान्ची

केवढी सोबत, उजाडल तरी तेवत राहिलेल्या वातीची
ढगमागे दडलेल्या सूर्याच्या कन्जूष उष्णतेची

केवढी सोबत, तान्द्ळावर तेवत राहिल्या पणतीची
काळामागे पसर्लेल्या अनन्त तेजाची

केवढी सोबत, मिट्ल्या डोळी दिसणार्या स्वप्नान्ची
धावताना थकूनही परत धावणार्या पावलान्ची

केवढी सोबत, स्वत:च्या लयबध्द श्वासान्ची
"जगणारा" आणि "जीवन्त" शब्दातल्या फरकाची

सोबत - केवळ साथ आहे, हातामधे हात आहे
सोबत - केवळ कारण आहे, दुसर्यासाठी प्राण आहे
सोबत - केवळ निम्मित्त, पुढे जाण क्रमप्राप्त
सोबत - केवळ सोबत, भिरु मन कमकुवत
सोबत एक अचल, निर्भय प्रीत आहे,
जगणार्याने जगताना म्हणायच गीत आहे,

सोबत एक जनरीत आहे,
हीच ती जनरीत आहे

शुचिता